
Ο χάρτης Tabula Terre Nove, γνωστός και ως «Ο Χάρτης του Ναυάρχου», σχεδιάστηκε από τον Γερμανό χαρτογράφο Μάρτιν Βαλντζεμίλερ και εκδόθηκε το 1513 στο Στρασβούργο. Ο Βαλντζεμίλερ είναι ιδιαίτερα γνωστός για τον παγκόσμιο χάρτη του 1507, στον οποίο εμφανίζεται για πρώτη φορά η ονομασία «Αμερική» για τον Νέο Κόσμο.
Περί το 1500, είχε ενταχθεί στον κύκλο λογίων του Gymnasium Vosagense, που έδρευε στη Σαιν-Ντιέ της Λωρραίνης, υπό την προστασία του δούκα Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης. Εκεί συνεργάστηκε στενά με τον Αλσατό λόγιο Ματίας Ρίνγκμαν, με τον οποίο ανέπτυξε ένα φιλόδοξο χαρτογραφικό πρόγραμμα.
Μετά την έκδοση του παγκόσμιου χάρτη του 1507, τους ανατέθηκε η δημιουργία μιας νέας έκδοσης της Γεωγραφίας του Κλαύδιου Πτολεμαίου, εμπλουτισμένη με τα νεότερα δεδομένα από τις πρόσφατες ανακαλύψεις. Το έργο αυτό ολοκληρώθηκε τελικά το 1513 και εκδόθηκε από τον εκδότη Γιόχαν Σχοτ.
Ένας από τους σημαντικότερους χάρτες της έκδοσης αυτής είναι ο Tabula Terre Nove, ένας από τους πρώτους έντυπους χάρτες που απεικονίζουν συστηματικά τις ακτές του Νέου Κόσμου. Σε αντίθεση με τον χάρτη του 1507, εδώ η ονομασία «Αμερική» που είχε δοθεί προς τιμή του Αμέριγκο Βεσπούτσι δεν εμφανίζεται. Η νεοανακαλυφθείσα γη χαρακτηρίζεται ως Terra Νova.
Η αλλαγή αυτή αντανακλά την αβεβαιότητα που επικρατούσε ακόμη στις αρχές του 16ου αιώνα σχετικά με τη φύση των νέων εδαφών. Δεν ήταν σαφές αν επρόκειτο για μια νέα ήπειρο ή για τμήμα της Ασίας, καθώς ο Ειρηνικός Ωκεανός δεν είχε ακόμη ανακαλυφθεί.
Στον χάρτη περιλαμβάνεται επίσης μια σημαντική επισήμανση: ότι αυτή η νέα γη με τα παρακείμενα νησιά, ανακαλύφθηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Η αναφορά αυτή δείχνει ότι ο Βαλντζεμίλερ αναθεώρησε τη στάση του ως προς την απόδοση της ανακάλυψης, αναγνωρίζοντας τελικά τον ρόλο του Χριστόφορου Κολόμβου.
Στο συνοδευτικό κείμενο της έκδοσης γίνεται επίσης μνεία σε έναν «Ναύαρχο» ως πηγή πληροφοριών για τον χάρτη. Αν και δεν αναφέρεται ρητά το όνομα, οι ιστορικοί ταυτίζουν τον όρο με τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος κατείχε τον επίσημο τίτλο του «Ναυάρχου της Ωκεάνιας Θάλασσας»
Ο Χάρτης του Ναυάρχου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεταβατικής περιόδου της ευρωπαϊκής χαρτογραφίας, όπου οι παλαιές γνώσεις του Πτολεμαίου συνυπάρχουν με τις νέες ανακαλύψεις, σε έναν κόσμο που μόλις άρχιζε να αποκαλύπτει την πραγματική του μορφή.

Ακολουθούν λεπτομέρειες του χάρτη:


