Ταξίδι στον Αμαζόνιο (Μέρος Α)

    Ο Αμαζόνιος, αν και είναι ο δεύτερος μακρύτερος ποταμός του Κόσμου με διαφορά μόλις 150 μέτρα από τον πρώτο που είναι ο Νείλος, είναι μακράν ο μεγαλύτερος του Κόσμου τόσο σε μέγεθος, σε έκταση και σε ποσότητα γλυκού νερού, καθώς οι παραπόταμοι που καταλήγουν σε εκείνον, εκτείνονται σε μια περιοχή εφτά εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, καλύπτοντας σχεδόν ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής. Για να κατανοήσουμε καλύτερα την σημασία του Αμαζονίου, εκεί υπάρχει το 20% της συνολικής ποσότητας γλυκού νερού που υπάρχει στον Πλανήτη. Αυτό το τεράστιο γεωγραφικό μέγεθος, έτυχε να το διαπλεύσω και εγώ με κάποιο πλοίο. Όχι μία, αλλά έξι φορές.

   Από την αρχή θα ήθελα να πω πως όσα έχω να σας παρουσιάσω από τον Αμαζόνιο, είναι αδύνατο να χωρέσουν σε ένα άρθρο. Γι’ αυτό, θα το χωρίσω σε μέρη ώστε να μην γίνομαι κουραστικός. Σε αυτό το πρώτο μέρος, θα γράψω για την είσοδο στον ποταμό και το πρώτο τμήμα της διαδρομής. Τα νερά του Αμαζονίου, έχουν ένα χαρακτηριστικό καφέ χρώμα το οποίο είναι εντονότερο όσο ο ήλιος είναι ψηλά και δεν καλύπτεται από σύννεφα. Το χρώμα αυτό, προκύπτει από τα ιζήματα των Άνδεων τα οποία ο ποταμός τα μεταφέρει και τα διοχετεύει στον Ατλαντικό Ωκεανό ώστε να έχει δημιουργηθεί μια τεράστια πρόσχωση μπροστά από τις εκβολές του ποταμού, που η έκταση της ξεπερνά τα τριάντα χιλιόμετρα. Η πρόσχωση αυτή, έχει την ονομασία “Barra Norte” και το βάθος της από την επιφάνεια της θάλασσας, λόγω της παλίρροιας που υπάρχει στην περιοχή, αυξομειώνεται από τα οχτώ μέτρα μέχρι τα δώδεκα, με τις τιμές αυτές κατά καιρούς να έχουν μικρές αποκλίσεις. Οι ναυτικές αρχές της Βραζιλίας, δεν επιτρέπουν την είσοδο στον ποταμό σε πλοία με βύθισμα μεγαλύτερο από τα 11,5 μέτρα. Τα πλοία που έχουν βύθισμα λιγότερο από οχτώ μέτρα, μπορούν να εισέλθουν και να εξέλθουν του ποταμού οποιαδήποτε ώρα. Τα πλοία που έχουν πάνω από οχτώ μέτρα, θα πρέπει να υπολογίσουν την παλίρροια και να περάσουν από τις προσχώσεις όταν η στάθμη της θάλασσας θα έχει ανεβεί τόσο, ώστε να έχουν τον χρόνο να διανύσουν τα δέκα κρίσιμα ναυτικά μίλια στα πιο ρηχά νερά τους. Και επειδή στις μεγάλες οικονομικές δραστηριότητες δεν επιτρέπονται οικονομικές απώλειες, τα φορτωμένα πλοία πάντα ταξιδεύουν με το ανώτερο επιτρεπόμενο βύθισμα. Αυτό, σας το επιβεβαιώνω και ο ίδιος καθώς και τις έξι φορές που διέπλευσα τον ποταμό, το πλοίο φόρτωσε σε κάποιο από τα λιμάνια του και πάντα αναχωρούσε με βύθισμα 11.50 μέτρα.

Πλησιάζοντας στην είσοδο του Αμαζονίου, πριν ακόμα φανούν οι πρώτες ακτές, το πλοίο ταξιδεύει τρανταζόμενο λόγω των δονήσεων που προκαλούνται στην προπέλα και τον άξονα της από το μικρό βάθος των προσχώσεων. Φτάνοντας στην είσοδο του ποταμού, το άνοιγμα του είναι τόσο μεγάλο, που οι ακτές απλώς διακρίνονται. Καθώς όμως τα νερά βαθαίνουν πάλι, το τράνταγμα του πλοίου σταματάει. Όχι όμως και η εγρήγορη των ναυτιλλομένων καθώς πλέον δεν βρίσκονται στον ανοιχτό ωκεανό αλλά σε ένα ποτάμι με λασπώδεις υφάλους. Μια απόκλιση από την πορεία, μπορεί να ως συνέπεια το πλοίο να προσαράξει σε κάποιον από τους υφάλους και να κολλήσει εκεί για πάντα. Μετά από έναν διάπλου εκατό περίπου ναυτικών μιλίων (δηλαδή 180 χλμ) στον ποταμό, ακριβώς πάνω στην γραμμή του Ισημερινού,  βρίσκεται η πρώτη πόλη του Αμαζονίου, η Μακαπά. Εκεί, τα πλοία αγκυροβολούν για να ανεβούν οι αρχές της χώρας και να γίνουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες για να πάρει το πλοίο άδεια κατάπλου στα λιμάνια της χώρας. Αφού την πάρει, το πλοίο μπορεί να συνεχίσει στα ενδότερα του Αμαζονίου, έχοντας όμως υποχρεωτικά και δύο πλοηγούς οι οποίοι καθοδηγούν το πλοίο μέχρι το λιμάνι προορισμού και το αφήνουν όταν το πλοίο επιστρέψει στην Μακαπά για να συνεχίσει προς τον Ατλαντικό.

Σε αυτό το μέρος, σας παρουσιάζω μερικές φωτογραφίες από την είσοδο του ποταμού μέχρι την άφιξη στην Μακαπά και δύο βίντεο από τα ενδότερα του Αμαζονίου. Τα πιο ενδιαφέροντα και εντυπωσιακά, σας τα κρατάω για τις επόμενες αναρτήσεις. Εσείς, απλά πείτε μου αν σας αρέσει το ταξίδι και αν επιθυμείτε να το συνεχίσουμε.

 

 

One Comment on “Ταξίδι στον Αμαζόνιο (Μέρος Α)

  1. Όμορφο το ταξίδι! Καταπληκτικές φωτογραφίες και περιμένουμε το Μέρος Β΄! Σας ευχαριστούμε.

Απάντηση σε yannaros Ακύρωση απάντησης

Αρέσει σε %d bloggers: