Η Τέχνη Νάνμπαν

Όταν οι Πορτογάλοι θαλασσοπόροι έγιναν πηγή έμπνευσης στην Άπω Ανατολή

   Το 1543, οι Πορτογάλοι φτάνουν στην άλλη άκρη της Ευρασίας και ανακαλύπτουν το νησί Τανεγκασίμα, στην νότια άκρη της Ιαπωνίας. Η αποκλεισμένη τότε από τους Κινέζους Ιαπωνία, βρήκε στον νέο δρόμο του μεταξιού που είχε ανοίξει μέσω της θάλασσας και μονοπωλούσε η Πορτογαλία, μια σημαντική εμπορική διέξοδο. Δύο πολιτισμοί εντελώς διαφορετικοί και από τόσο μακρινές χώρες, ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή.

Ο όρος “Νάνμπαν” προέρχεται από την φράση “νάνμπου νο γιάμπαν χίτο που στην Ιαπωνική Γλώσσα ερμηνεύεται ως “Βάρβαροι του Νότου”. Οι Ιάπωνες, ονόμασαν έτσι τους Πορτογάλους διότι έρχονταν με τα πλοία τους από τον νότο και έπαιρναν δούλους από τη χώρα για να τους πουλήσουν σε διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας τους αλλά και νεαρές κοπέλες για παλλακίδες. Έτσι, με αυτό τον όρο, έμεινε γνωστή αυτή η τέχνη που ευδοκίμησε τον 16ο αιώνα στην Ιαπωνία. 

Με αυτό το είδος τέχνης, παρουσιάζεται η σαρκαστική διάθεση των Ιαπώνων προς τους Πορτογάλους. Τόσο τα φυσικά χαρακτηριστικά τους όσο και η αισθητική των ρούχων που φορούσαν οι Πορτογάλοι, ήταν τόσο διαφορετικά από εκείνα των Ιαπώνων οι οποίοι μέχρι τότε, δεν είχαν έρθει ποτέ πριν σε επαφή με κάποια ευρωπαϊκό έθνος. Συμπεριλαμβανόμενης και της συμπεριφοράς των πληρωμάτων των πλοίων σε σχέση με τους πιο εκλεπτυσμένους τρόπους των Ιαπώνων, ήταν οι οι αφορμές που ενέπνευσαν τους Ιάπωνες να δημιουργήσουν αυτό το ξεχωριστό είδος τέχνης. 

  Οι πίνακες νανμπάν, ήταν απεικονίσεις πάνω σε έξι ενωμένα και αρθρωτά ξύλινα κομμάτια, ώστε να αναδιπλώνονται με τέτοιο τρόπο που να μπορούν να μένουν όρθια, όπως ένα παραβάν. Οι απεικονίσεις αυτές γίνονταν με διαδοχικά φύλλα χαρτιού το ένα πάνω στο άλλο, με το πρώτο φύλλο να είναι χρυσό. 

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: