Βαρθολομαίος Κολόμβος

Ο Αδελφός του Χριστόφορου Κολόμβου

Ο Βαρθολομαίος Κολόμβος, ήταν ο μικρότερος από τα τρία αδέλφια του Χριστόφορου Κολόμβου, γεννημένος στην Γένοβα περίπου το 1460. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την χαρτογραφία την οποία εξάσκησε σε ένα χαρτογραφικό εργαστήριο στην Λισσαβόνα που τότε ήταν το κύριο κέντρο της χαρτογραφίας καθώς εκεί έφταναν οι νέες γεωγραφικές πληροφορίες από τις εξερευνήσεις των Πορτογάλων θαλασσοπόρων. Στην Λισσαβόνα, τον βρήκε ο αδελφός του Χριστόφορος ο οποίος έμεινε εκεί τα επόμενα χρόνια. Εκεί, γνώρισε και παντρεύτηκε την Φιλίππα Μονίζ Περεστρέλο, κόρη του επίσης Γενουατικής καταγωγής Βαρθολομαίο Περεστρέλο ο οποίος υπηρετώντας τον Ερρίκο τον Θαλασσοπόρο, το 1419 συμμετείχε στην ανακάλυψη των Νήσων της Μαδέιρα. Καθώς εκείνη την περίοδο οι Πορτογάλοι αναζητούσαν τον θαλάσσιο δρόμο προς την Ινδία, ο Βαρθολομαίος με τον Χριστόφορο, μελετώντας τους χάρτες της εποχής, άρχισαν να καλλιεργούν μια εναλλακτική ιδέα για την εύρεση αυτού του θαλάσσιου δρόμου. Λαμβάνοντας ως δεδομένο πως η Γη είναι σφαιρική, η ιδέα αυτή ήταν να φτάσουν στις ανατολικές ακτές της Ινδίας, πλέοντας από την Πορτογαλία, δυτικά προς τον άγνωστο ακόμα τότε Ατλαντικό Ωκεανό. Το μόνο που έλειπε, ήταν να προτείνουν την ιδέα τους στον Πορτογάλο Βασιλιά και να τους παραχωρηθούν τα πλοία αλλά και η απαραίτητη οικονομική βοήθεια για αυτό το εγχείρημα. 

Bartolomeo Colon92

   Ο Χριστόφορος, ως έμπειρος ναυτικός, ήταν εκείνος που το 1485 κατέθεσε την πρόταση στον Βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη τον Δεύτερο. Ο Ιωάννης όμως την απέρριψε, καθώς πέρα από τις αυξημένες απαιτήσεις που του παρουσίασε ο γενουάτης θαλασσοπόρος ως ανταμοιβή για ενδεχόμενη επιτυχία του ταξιδιού, ήθελε πρώτα να ολοκληρωθεί η εξερεύνηση της Αφρικής και έπειτα να στραφεί προς την δύση καθώς η οικονομική υποστήριξη δύο εξερευνητικών μετώπων, θα επιβάρυνε πολύ την Πορτογαλική οικονομία και θα μπορούσε να εξελιχθεί ακόμα και σε καταστροφική σε περίπτωση αποτυχίας. Μετά από αυτή την απόρριψη, τα αδέλφια αναζήτησαν την υποστήριξη σε άλλες χώρες. Το 1487 ο Χριστόφορος ταξίδεψε στην Σεβίλλη για να προτείνει την ιδέα του στους Καθολικούς Βασιλιάδες των ενωμένων βασιλείων της Καστίλλης και της Αραγονίας. Εκείνοι, την απέρριψαν. Το 1488, επανήλθε με νέα πρόταση στον Βασιλιά της Πορτογαλίας. Πριν όμως λάβει την απάντηση, τα γεγονότα τον πρόλαβαν. Επέστρεψε ο Βαρθολομαίος Ντιάζ, ανακοινώνοντας πως ανακάλυψε το θαλάσσιο πέρασμα για την Ινδία. Οι Πορτογάλοι είχαν βρει πλέον αυτό που ήθελαν ώστε το προτεινόμενο εγχείρημα του Κολόμβου να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Ο Βαρθολομαίος όμως επέμεινε. Ταξίδεψε στην Αγγλία για να προτείνει το σχέδιο στον Άγγλο Βασιλιά, Ερρίκο τον Έβδομο. Το Βασιλικό Συμβούλιο όμως την απέρριψε. Έπειτα πήγε στην Γαλλία για τον ίδιο λόγο και με τον ίδιο σκοπό αλλά και πάλι δέχτηκε την απόρριψη, αυτή την φορά από τον Γάλλο Βασιλιά Κάρολο τον Όγδοο. Παρά και αυτή την απόρριψη όμως, παρέμεινε στην Γαλλία όπου εργάστηκε ως χαρτογράφος στην υπηρεσία της Αντιβασίλισσας Άννας η οποία ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του Βασιλιά της Γαλλίας και ουσιαστικά ήταν εκείνη που έπαιρνε τις αποφάσεις καθώς ο Κάρολος ήταν ακόμη νεαρός. Όσο ο Βαρθολομαίος ήταν στην Γαλλία, οι Καθολικοί Βασιλιάδες της Ισπανίας, βλέποντας πως η ανταγωνίστρια δύναμη Πορτογαλία είχε βρει πλέον τον δρόμο για την Ινδία, κάτι που θα την έκανε οικονομικά πανίσχυρη, ξανασκέφτηκαν την πρόταση του Κολόμβου και τον κάλεσαν ώστε να πραγματοποιήσει την εξερεύνηση του για λογαριασμό της Ισπανίας. 

Bartolomeo Colon5432

    Το 1493, ο Βαρθολομαίος έλαβε μια επιστολή από τον Χριστόφορο ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική. Ο Χριστόφορος του έγραψε για τις ανακαλύψεις του και του ζήτησε να τον συναντήσει στην Βαρκελώνη. Ο Βαρθολομαίος πήγε στην Βαρκελώνη αλλά όταν έφτασε, ο αδελφός του που είχε χριστεί πλέον ως Αντιβασιλέας των Δυτικών Ινδιών, είχε φύγει για το δεύτερο ταξίδι. Οι Καθολικοί Βασιλιάδες όμως, εκπληρώνοντας την επιθυμία του Χριστόφορου, του παραχώρησαν έναν μικρό στόλο ώστε να πλεύσει προς την Ισπανιόλα και να τον βρει. Στις 24 Ιουνίου του 1494, ο Βαρθολομαίος έφτασε στην Ισπανιόλα και βρήκε τον αδελφό του. Ο Χριστόφορος τον διόρισε ως Γενικό Κυβερνήτη του νησιού και τον άφησε στην ηγεσία της αποικίας από τις 10 Μαρτίου του 1496 και για τα επόμενα δύο χρόνια, μέχρι να πάει στην Ισπανία και να επιστρέψει πάλι στην Ισπανιόλα, όπως και έγινε κατά το τρίτο του εξερευνητικό ταξίδι. Αυτά τα δύο χρόνια όμως, δεν ήταν εύκολα για τον Βαρθολομαίο. Οι Ισπανοί άποικοι που είχαν φτάσει εκεί, είχαν μεγάλες προσδοκίες για πλούτο. Αντιθέτως όμως, οι προσδοκίες τους δεν είχαν εκπληρωθεί και οι αμοιβές τους καθυστερούσαν από το Ισπανικό Στέμμα. Αυτό, έγινε αφορμή ώστε ο Δήμαρχος του οικισμού της Ισαβέλλας, Φρανθίσκο Ρολάν, μαζί με μια μερίδα από τους Ισπανούς αποίκους, να ξεσηκωθούν εναντίον του Βαρθολομαίου και να συμμαχήσουν με τους ιθαγενείς οι οποίοι είχαν γίνει υπόδουλοι. Για δύο χρόνια, το νησί είχε χωριστεί στα δύο μέχρι που επέστρεψε ο Χριστόφορος και οι δύο πλευρές συμβιβάστηκαν. Όχι για πολύ όμως. Καθώς τα προβλήματα παρέμεναν, ακολούθησε νέα ανταρσία με οργανωτή και πάλι τον Ρολάν. Η κατάσταση στην Ισπανιόλα, έγινε γνωστή στους Καθολικούς Βασιλιάδες μέσω διαφόρων αποίκων που επέστρεψαν στην Ισπανία. Θέλοντας να βάλουν ένα τέλος στην χαώδη κατάσταση που επικρατούσε, για την οποία έκριναν ως υπεύθυνους τόσο τον Χριστόφορο όσο και τον Βαρθολομαίο, έστειλαν ως νέο Αντιβασιλέα των Δυτικών Ινδιών τον Φρανθίσκο δε Μπομπαδίγια. 

Bartolomeo Colon 43

  Ο Μπομπαδίγια, έφτασε στις 23 Αυγούστου του 1500 στην Ισπανιόλα. Αφουγκραζόμενος μεροληπτικά τις μαρτυρίες των ανταρτών, έκρινε ένοχο τον Χριστόφορο και τα αδέλφια του (ήταν και ο τρίτος τους αδελφός μαζί, ο Ντιέγο), τους συνέλαβε και τους έστειλε πίσω στην Ισπανία για να δικαστούν, κατηγορώντας τους για κατάχρηση εξουσίας. Όταν τα αδέλφια επέστρεψαν στην Ισπανία, έμειναν για έναν μήνα περίπου στην φυλακή μέχρι που πήραν βασιλική χάρη. Ο Βαρθολομαίος, το 1502 ακολούθησε τον Χριστόφορο στο τέταρτο και τελευταίο του ταξίδι στον Νέο Κόσμο, όπου ανακάλυψε μεγάλο μέρος των ηπειρωτικών ακτών της Κεντρικής Αμερικής. Μετά τον θάνατο του αδελφού του το 1506, ασχολήθηκε με το να διεκδικεί την αναγνώριση των ανακαλύψεων του Χριστόφορου και την απόδοση των ανάλογων τιμών και επιβραβεύσεων στους συγγενείς και απογόνους του. Πέθανε το 1514 στην Ισπανιόλα και θάφτηκε στον Άγιο Δομίνικο, στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου, το πρώτο που ανεγέρθηκε στον Νέο Κόσμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: