Ανδρές Νίνιο

Η Ανακάλυψη των Δυτικών Ακτών της Κεντρικής Αμερικής

   Το 1511, ο Βάσκο Νούνιεθ δε Μπαλμπόα, έχοντας φτάσει από την Ισπανιόλα στις ακτές του σημερινού Παναμά και έχοντας δημιουργήσει την Ισπανική αποικία της Σάντα Μαρία, άρχισε να εξερευνά την ενδοχώρα ψάχνοντας για χρυσό. Κατά την εξερεύνηση, έμαθε από τους ιθαγενείς για μια μεγάλη θάλασσα που βρίσκεται στην άλλη μεριά της χώρας. Μετά από μια σειρά γεγονότων, το 1513, ο Μπαλμόα μαζί με εκατόν ενενήντα πιστούς του οπλίτες, αρχίζει να εξερευνά και πάλι την ενδοχώρα του Παναμά, μέχρι που στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, έφτασε στην κορυφή ενός βουνού από όπου και αντίκρισε μια άγνωστη μεγάλη θάλασσα την οποία ονόμασε Νότια Θάλασσα. Ο Μπαλμπόα, μόλις είχε γίνει ο πρώτος Ευρωπαίος που αντίκρισε τον – άγνωστο τότε – Ειρηνικό Ωκεανό. Αφού κατασκεύασε τέσσερα πλοία στις ακτές, εξερεύνησε τα κοντινά Νησιά των Μαργαριταριών χωρίς να ταξιδέψει πέρα από τον Κόλπο του Παναμά αφού δεν είχε ούτε τις απαραίτητες προμήθειες αλλά ούτε και την άδεια του Βασιλιά της Ισπανίας. Το 1515, προς ενίσχυση της αποικίας, έφτασε από την Σεβίλλη ο Ανδρές Νίνιο ο οποίος, έχοντας δημιουργήσει φιλικές επαφές με τον Μπαλμπόα, έλαβε σημαντικές γνώσεις για την ενδοχώρα του Παναμά για την άγνωστη Νότια Θάλασσα. 

   Παρά την ανακάλυψη του Μπαλμπόα, η συνέχεια της εξερεύνησης της Νότιας Θάλασσας είχε σταματήσει καθώς ο νέος κυβερνήτης της αποικίας, είχε εστιάσει στην αναζήτηση χρυσού από τις γύρω περιοχές ώστε να εξασφαλίσει την κερδοφορία της. Το 1518, ο Νίνιο επιστρέφει στην Ισπανία προς αναζήτηση υποστηριχτών ώστε να συνεχίσει η εξερεύνηση του Μπαλμπόα. Όσο όμως ο Νίνιο ήταν στην Ισπανία, ο Κυβερνήτης της αποικίας, καταδίκασε αδίκως τον Μπαλμπόα σε αποκεφαλισμό κατηγορώντας τον για υποκίνηση ανταρσίας καθώς ο Μπαλμόα ήταν πιο δημοφιλής στους αποίκους από εκείνον. Στην Ισπανία, ο Νίνιο κατάφερε να βρει υποστήριξη από τον κονκισταδόρο Χιλ Γκονζάλες Δάβιλα και στην συνέχεια από τον πρόεδρο του Συμβουλίου των Ινδιών, Επίσκοπο Χουάν Ροδρίγεθ δε Φονσέκα, λαμβάνοντας εντέλει την άδεια από τον Βασιλιά, ώστε μαζί με τον Δάβιλα να εξερευνήσει την Νότια Θάλασσα με σκοπό να βρει την θαλάσσια σύνδεση της με τον Ατλαντικό όπου θα ήταν και το θαλάσσιο πέρασμα που θα άνοιγε τον δρόμο στα Ισπανικά πλοία για τα Νησιά των Μπαχαρικών.
 
   Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1519, Ο Νίνιο με τον Δάβιλα αναχώρησαν από το Σανλούκαρ της Ισπανίας με προορισμό τις ακτές του Παναμά όπου και έφτασαν τον Ιανουάριο του 1520. Για τα επόμενα δύο χρόνια, έχοντας περάσει στις δυτικές ακτές, προετοίμασαν την αποστολή έχοντας ως βάση το Νησί του Βασιλιά (Isla del Rey) στον Κόλπο του Παναμά όπου μπορούσαν να προστατευτούν καλύτερα από τις επιθέσεις των ιθαγενών και από το οποίο αντλούσαν ξυλεία για την κατασκευή πλοίων. Η αποστολή απέπλευσε από το νησί στις 26 Ιανουαρίου του 1522, πλέοντας δυτικά, κατά μήκος των ακτών του Παναμά. Μετά όμως από τέσσερις μέρες, τα πλοία άρχισαν να παρουσιάζουν διαρροή υδάτων. Αυτό, ανάγκασε τον Νίνιο και τον Δάβιλα να καταπλεύσουν στις ακτές. Από εκεί, ο Δάβιλα με τους οπλίτες του, συνέχισε την εξερεύνηση πεζός κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών. Ο Νίνιο, παρέμεινε με τους υπόλοιπους άνδρες της αποστολής στα πλοία και, αφού τα επισκεύασε, συνέχισε την εξερεύνηση. Αφού περίπλευσε τις δυτικές ακτές της Κόστα Ρίκα, σε κάποια ακτή της Νικαράγουα, συνάντησε τον Δάβιλα. Εκεί, ο Νίνιο του άφησε δύο πλοία και κατόπιν συμφωνίας, συνέχισε την εξερεύνηση προς αναζήτηση κάποιου περάσματος που θα οδηγούσε στον Ατλαντικό ενώ ο Δάβιλα συνέχισε παράλληλα με το άγημα του από τις ακτές, μέχρι που η αποστολή έφτασε στα σημερινά σύνορα της Νικαράγουας με την Ονδούρα, όπου ανακάλυψε έναν κόλπο στον οποίο ο Νίνιο έδωσε το όνομα Φονσέκα προς τιμή του Επισκόπου Φονσέκα, μία ονομασία που διατηρείται μέχρι και σήμερα. Από εκεί, ο Δάβιλα συνέχισε νότια προς την ενδοχώρα ανακαλύπτοντας στην συνέχεια τις λίμνες της Μανάγουα και της Νικαράγουα.
 
   Ο Νίνιο, συνεχίζοντας την εξερεύνηση των ακτών, κατέπλευσε στις 31 Μαΐου του 1522 σε ένα από τα νησιά του Κόλπου Φονσέκα, το Μανγκέρα δελ Γκολφο, όπου και έγινε ο πρώτος ευρωπαίος που έφτασε στην σημερινή χώρα του Ελ Σαλβαδόρ, την μόνη χώρα της Κεντρικής Αμερικής που δεν βρέχεται από τον Ατλαντικό. Ο Νίνιο συνέχισε να πλέει προς βορειοδυτική κατεύθυνση, ανακαλύπτοντας το σύνολο των ακτών του Ελ Σαλβαδόρ, τις δυτικές ακτές της Γουατεμάλας, και του Μεξικό, φτάνοντας μέχρι και τον Κόλπο Τιχουαντέπεκ. Καθώς τα πλοία του είχαν φορτωθεί με χρυσό, μαργαριτάρια και διάφορα εμπορεύματα που είχε μαζέψει κατά την εξερεύνηση των ακτών, αποφάσισε να επιστρέψει προς τον Παναμά, ακολουθώντας μια πιο ανοιχτή πλεύση από τις ακτές, πιθανότατα για να δει αν υπάρχει κάποιο από τα Νησιά των Μπαχαρικών στην περιοχή. Ο Νίνιο επέστρεψε στον Παναμά, στις 29 Δεκεμβρίου του 1522 ενώ ο Δάβιλα επέστρεψε τον Ιούνιο του 1523 με τα δύο πλοία που του είχε αφήσει ο Νίνιο στον Κόλπο Φονσέκα. 
 
   Από τον Παναμά, ο Νίνιο έφυγε για την Ισπανιόλα ακολουθώντας τον Δάβιλα, αποφεύγοντας τις σκοπιμότητες του Ισπανού Κυβερνήτη του Παναμά, ο οποίος μέσω συνωμοσιών ήθελε να καρπωθεί την διακυβέρνηση των χωρών που ανακάλυψαν, και να κατασχέσει τα πλούτη που αποκόμισαν από τις εξερευνήσεις τους. Ο Νίνιο συμμετείχε το 1524 σε μία ακόμη εξερεύνηση από την Ισπανιόλα προς τις ακτές τις Ονδούρας, όπου κατά την διάρκεια της πέθανε από κάποια άγνωστη αρρώστια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: